قطعنامۀ سومین کنفرانس بین المللی “همکاری های اسلامی برای آینده صلح آمیز آفغانستان”منعقدۀ شهر استانبول ترکیه ( ۱۵-۱۴ حوت ۱۳۹۱)

به اشتراک بگذارید

با توجه به بحث ها، نظریات و قطعنامه های کنفرانس های اول و دوم همکاری اسلامی برای آیندۀ صلح آمیز افغانستان و با توجه به مسایل مطرح شده در کنفرانس سوم و با در نظر داشت مشکلات، دردها و مصیبت هایی که جنگ و خشونت بر افغانستان تحمیل نموده است واز آنجاییکه مسؤولیت همه امت مسلمان و بخصوص علمای جهان اسلام است تا به یاری خداوند متعال و همکاری مردم افغانستان در تلاش شان برای صلح و رفاه همگام و همنوا شوند، ما علمای جهان اسلام با حضور نماینده های جامعۀ مدنی افغانستان و اشتراک کننده گان، قطعنامه ذیل را تصویب نمودیم

.۱. افغانستان کشور اسلامی بوده و جزء لاینفک دیار اسلام بشمار میرود و نمیتوان حکم دار الحرب را به آن اطلاق نموده و اتباع آنرا مباح الدم خواند.

۲. ما از علمای محترم افغانستان، پاکستان و کشور های همسایۀ افغانستان و دیگر علمای کشور های اسلامی میخواهیم که برای تأمین صلح، ترویج فرهنگ تحمل و اعتدال و پایان بخشیدن به خشونت در افغانستان از طریق منابر، کنفرانس های علمی، رسانه ها، جامعۀ مدنی، مدارس دینی، مکاتب، پوهنتون ها و مراکز عرفانی و تصوفی تلاش و سعی جدی بکار برند.

۳. از تمام جوانب درگیر تقاضا میکنیم که اختلافات خود را در فضای احترام متقابل و عدالت پسندانه از طریق گفتگو حل و فصل نموده و ازبکار گیری قوت و خشونت دست بکشند.

۴ از تمام رهبران افغان اعم از جانب دولت و مخالفین مسلح میخواهیم تا هرچه زودتر تمام اقدامات ممکن را برای محو مشقت هایی که زنان و مردان افغان هر روز متحمل میشوند، روی دست گیرند. هیچ رهبر سیاسی، تنظیم و یا دولت نمیتواند بدون حفاظت و حراست از حقوق اساسی تمام اتباع افغانستان و خاتمه بخشیدن به سوء استفاده از قدرت که سبب فساد و بی عدالتی میگردد، توقع مشروعیت نماید.

۵. هر گونه سوء استفاده از نصوص شرعی و اسلامی برای توجیه خشونت و عملیات انتحاری غیر مشروع میباشد و چنین اعمال را در روشنایی قانون شرع نادرست ، جرم و جنایت میپنداریم.

۶. ما حمایت خود را از بحث و تحقیق پیرامون عوامل خشونت و نا آرامی در افغانستان و راه های بیرون رفت و تأمین صلح واقعی در افغانستان اعلام داشته و از تمام جوانب درگیر میخواهیم تا از طریق رسانه ها و وسایل اطلاعات جمعی نظریات خود را آزادانه ارائه نمایند. باید آزادی مطبوعات و رسانه ها و حق آزادی بیان شهروندان را رعایت کنند تا باشد که مردم مسایل خویش را بصورت صلح امیز حل و فصل نمایند.

۷. ما تاکید خود را برای مساعد ساختن زمینۀ دسترسی زنان و حقوق مسلم ایشان که دین مبین اسلام برای شان داده است مثل تعلیم، کار، سرمایه گذاری و خدمات صحی و فعالیت های اجتماعی وسیاسی اعلام میداریم و اعمالی را که باعث خشونت و نقض حقوق اساسی شان میباشد و در مغایرت با دین مبین اسلام قرار دارد تقبیح میکنیم.

۸از سازمان همکاری اسلامی میخواهیم تا اقدامات لازم برای توسعۀ اقتصادی و بشری را که متمم تلاش های علما و جامعۀ مدنی برای تأمین صلح باشد معرفی نماید. سازمان همکاری اسلامی دارای توانایی های ویژه بوده که بخاطر هماهنگ نمودن منابع از جوامع اسلامی سراسر جهان جهت کمک به مرحلۀ انتقال افغانستان بسوی آیندۀ صلح آمیز و مرفه، مؤثر واقع شده میتواند.

۹. از شورای عالی صلح تقاضا مینماییم تا دامنۀ گفتگو پیرامون صلح را برای علما و سازمان های جامعۀ مدنی سراسر منطقه بخصوص پاکستان توسعه ببخشد. شورای عالی صلح همچنان دولت افغانستان را ترغیب نماید تا پروگرام مشخصی پیرامون صلح که حقوق تمام اتباع افغانستان در آن حفظ باشد، تهیه کرده و در همکاری با شورا از خود جدیت قطعی نشان دهد.

۱۰. از رهبری مخالفان مسلح میخواهیم تا مصونیت افراد و نهاد هایی که برای صلح تلاش میورزند را تامین نموده و پیام آوران صلح را با اخلاق اسلامی و انسانی استقبال کرده و مورد آماج قرار ندهند. و همچنان از دولت افغانستان تقاضا مینماییم که آنعده افرادی را که در پروسۀ صلح پیوسته اند مورد نوازش قرار داده و در حل مشکلات اقتصادی و امنیتی شان اقدام جدی نماید.

۱۱. به سر منشی سازمان ملل متحد و دبیر کل سازمان همکاری اسلامی پیشنهاد میناییم که یک گروه کاری مشترک ایجاد نمایند تا برای ابتکارت صلح و پروسۀ آشتی ملی که تحت رهبری افغانها صورت میگیرد، حمایت های لازم را فراهم نموده و تلاش های علما و سازمان های جامعۀ مدنی افغان را برای آوردن صلح حمایت نمایند. این دوسازمان بین المللی از مدت طولانی به اینسو به طور جداگانه در قضایای افغانستان دخیل اند لذا ایجاد یک گروه کاری مشترک، سبب افزایش مؤثریت تلاش های صلح، ایجاد فضای اعتماد بین جوانب مختلف و ازدیاد همکاری بین کشور های منطقه خواهد گردید.

با احترام

داکتر مصطفی چریج

المفتي الأعظم السابق البوسنتـ, و استاذ في جامعة العالمیه للعلوم الإسلامیة فی عمان و ریس موءتمر بشناق العالمی

داکتر غلام محمد قمر الازهری

پروفیسور ارشد مطالعات دینی، پوهنتون الازهر

مفتی اعجاز ارشاد قاسمی

مفتی اعظم و قاضی، هندوستان

مولانا سید محمد اشرف کیچوچاوی

منشی عمومی بورد علما و مشایخ هندوستان

مولانا سید احمد خضر شاه

نمایندۀ رسمی علمای دیوبند، هندوستان

پروفیسور شکیل قاسمی

نمایندۀ جمعیت شباب اسلامی، هندوستان

داکتر خ. سید عقیل سروج

رئیس عمومی نهضت العلما

داکتر ح. مرسودی سیوهود

منشی عمومی نهضت العلما

داکتر محمد احمد مسلم الخلایله

منشی عمومی دیپارتمنت الافتاء، اردن

صاحب زاده مسکین فیض الرحمن خان درانی

معاون نهاد بین المللی منهاج القران

داکتر طاهر حمید

رئیس تحقیقات و امور علمی اکادمی اقبال پاکستان

داکتر محمد صادق قریشی

رئیس برنامه های آموزشی نهاد بین المللی منهاج القران

پروفیسور سید عبدالرحمن بخاری

پوهنتون فیصل آباد، پاکستان

داکتر محمد بشیر حداد

رئیس روابط عامه اکادمی فقه اسلامی

سید یوسف الخویی

رئیس روابط عامه، بنیاد الخویی

 

Post a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.