Language Switcher

RJ Social Icons

Facebook Likebox Slider

×

هشدار

JFolder: :فایلها: مسیر یک پوشه نیست. مسیر: images/hpc_newsletter_current

سخنرانی جناب محترم پروفیسور استاد برهان الدین ربانی رئیس شورای عالی صلح در مجلس نمایندگان

وکلای محترم،  نمایندگان ملت!
السلام علیکم و رحمته الله و برکاته
نخست از شما سپاسگذارم که فرصت مساعد شد تا مسائل مورد علاقۀ کافۀ ملت بزرگ و سرافراز افغانستان را با شما در میان بگذارم.  در آغاز با درود فراوان به روان شهدای عزیز افغانستان به ویژه قهرمانان اخیر که جان به جان آفرین تسلیم نمودند. شما نمایندگان مردم در رابطه به مسائل جنگ صلح و بد امنی در کشوراحساس ناراحتی می کنید و همه از خود سوال می کنند که تا به کی در بستر بحران زیست کنیم و شاهد از دست دادن عزیزان خود باشیم ؟

سوال های زیادی در ذهن همه وجود دارد یک تعداد از تحلیلگران کشورمان نیز از جایگاه حقوقی و مشروعیت روند صلح دست آوردها و نتایج آن از ما سوال می کنند. در این مورد می خواهم اشاره هایی داشته باشیم که جایگاه حقوقی و مشروعیت شورای عالی صلح از کجا به میان آمده است.
اگر به تاریخچۀ موضوع بر گردیم، درنشست بن ضمن تأسیس ادارۀ جدید در کشور تآکید روی موضوع مصالحۀ ملی یکی از از مسائل انکار ناپذیر در اداره بود. بعدها شورای ملی دوره ای که گذشت در یکی از فیصله های تاریخی خود موضوع مصالحۀ ملی را مطرح کرد  پیش نویس آن با تصویب و توشیح رئیس جمهور به قانون تبدیل شد این قانون شامل عفو عمومی و مذاکره با مخالفین مسلح را در بر می گرفت.
جرگۀ مشورتی صلح که در آن نمایندگان ملت با حضور 1600 نفر از اقشار مختلف جامعه در جرگۀ مشورتی فیصله نمودند که بر مبنای آن شورای عالی صلح تشکیل شود. قبل از آن جرگۀ امن منطقوی از طرف افغانستان به ریاست دکتر عبدالله عبدالله و از طرف پاکستان به ریاست آقای شیرپاو وزیرداخله  وقت آن کشور تشکیل شد که از هر دو طرف 50 نفر آمدند به خاطر تأمین امنیت و ایجاد صلح کار را شروع نمودند.
از همه مهمتر در ارزش های دینی، تمام فیصله های ما مبنای دینی و اعتقادی دارد خداوند در قرآنکریم می فرماید: وقتی که دو گروه از مسلمانان در بین خود می جنگند باید در میان آنان صلح نمائید. در تاریخ اسلام گروه خوارج علیه حضرت علی کرم الله وجه می شورند، اما آن حضرت عبدالله ابن عباس را موظف می سازد تا در میان مسلمانان میانجی گری به خاطر تأمین صلح نماید.که دیده شد در روز 12000 نفر سلاح را به زمین می گذارند و دست از جنگ بر می دارند.
اسناد مختلف دیگری نیز وجود دارد که مصالحه منحیث یک اصل عمده ثبت شده است که نمی خواهیم با یادآوری همه، وقت بیشتر نمایندگان ملت را بگیریم. پیش از تشکیل شورای عالی صلح شورای تحکیم صلح به کار آغاز کرده بود تا هنوز هم به کار خود ادامه می دهد. اما شورای عالی صلح در 15 سرطان سال پار تشکیل شد و تا سه ماه دفتر و آدرس برای کار نداشت. کار عملی این شورا 5 ماه را در بر می گیرد. در این مدت برنامه های راهبردی این نهاد بر اساس فیصلۀ جرگۀ مشورتی که در 16 ماده اعلام شده بود قوام یافت. در حاشیۀ مسائل مختلف کشمکش های قومی اختلافات داخلی به خاطر غالب شدن به گروه رقیب طالبان می پیوستند در پشت این جنگ تاجران مواد مخدر به خاطر پوشش کاری خود با طالبان در تماس می شدند و با استفاده از آنان دست به قاچاق می زدند. از مردم خواستیم که به خاطر تأمین صلح در کشور به طالبان مسلح پناه ندهند و از آنان حمایت نکنند.
جلب همکاری های منطقه ای به ویژه کشورهایی که از طالبان حمایت می کردند تماس گرفته شد، تا حمایت آنان را به دست آوریم. شورای عالی صلح به کشورهای مختلف از جمله پاکستان سفر داشت در این جریان با تمام کسانی که احساس می کردیم در گذشته و یا حال روابطی با طالبان دارند با آنان مسائل را مطرح کردیم. وعده هایی صورت گرفت بین افغانستان و پاکستان کمیسیون مشترکی تشکیل شد نظر به تقاضای پاکستان ریاست این کمیسیون ازسطح وزارت خارجه به سطح صدر اعظم و رئیس دولت ارتقاع یافت. هیئت های پارلمانی دو طرف بالای این موضوع نیر تأکید داشتند.
پیش از تلاش های دولت افغانستان کشور بریتانیا با طالبان تماس هایی داشت. در هلمند موسی قلعه را به اساس یک فیصله به طالبان سپرده بودند.بعضی از مسئولان از کشور بریتانیا ده ها گروپ مسلح طالبان را معاش می داد که در نتیجۀ اعتراض دولت افغانستان دو دیپلمات انگلیسی به خاطر همین قضیه از کشور اخراج شدند. کشور ناروی هیئت هایی از طالبان را با مصارف گزافی بردند و مذاکراتی صورت گرفت.
اخیراً در جریان هستید که به وساطت جرمنی ایالات متحده آمریکا مذاکراتی هم با طالبان داشتند.وقتی ما کار را آغاز کردیم تمام این موضوعات را با کشورهای مختلف در میان گذاشتیم و بدون مشوره با دولت بیانگر این است که همه کاره شما هستید مذاکرات صلح ابتکارش به دست شما باشد و یا این که به پروسۀ صلح علاقه مندی ندارید.
فیصلۀ کشورهای تما س که آمارشان به 57 عضو می رسید، در جده فیصله نمودند که تمام پروسۀ صلح توسط خود افغان ها و شورای عالی صلح پیش برده شود. کشورهای دیگر هم که در این زمینه تلاش می کنند فیصله شد در تبانی طرف دولت افغانستان انجام شود.
برخی از کشورها از جمله فدراتیف روسیه و کشور هندوستان از روند مصالحه با طالبان تشویش داشتند  اما در اثر صحبت ها و طرح موضوع و با بیان این که خطری برای امنیت منطقه گروه های مسلح هستند نه زندگی مسالمت آمیز قناعت این کشورها فراهم گردید.
پرسش هایی به سطح ملی و هم بین المللی وجود داشت، آیا با آوردن طالب ها دوباره امارت طالبان  قایم می شود و دست آوردهای ده ساله از بین می رود؟ ما این موضوع را بار بار گفتیم که برگشت طالب ها از طریق پروسۀ صلح به معنای از دست رفتن قانون اساسی و دست آوردهای ده ساله نیست.
طالبان نیز در طرز تفکر و رفتارشان تغییراتی به وجود آمده است به طور مثال : دیروز آقای متوکل وزیر خارجه طالبان جز تیمی بود که مکاتب را می بستند اما آقای متوکل امروز موسسه ای را می سازد که در آن پسران و دختران درس می خوانند و شخصا رهبری و مدیریت آن را به دست دارد. تماس ها و  پیام هایی که از طالبان داشتیم می گفتند که دیگر داستان امارت ختم است تجربۀ گذشته تکرار نمی شود.
صحبت هایی در میان برخی حلقات وجود دارد که گویا معامله صورت می گیرد اکنون کار شورای عالی صلح این است که زمینه برای تأمین امنیت صورت بگیرد. اما زمانی که قرار شد کدام فیصله صورت بگیرد در آن صورت آن فیصله مربوط به نمایندگان مردم می شود تا جایگاه حقوقی خود را داشته باشد.
موضوع مالی توسط دونرها و کمیسیون 5 نفره که در راس آن وزیر مالیه و وزارت های سکتوری است ذره ذره موضوعات را خودشان بررسی می کنند و در این موضوع آقای ستانکزی به شما نمایندگان ملت توضیحاتی خواهد داشت.
با توجه به پیچیدگی های موضوع و تاریخ مذاکرات صلح در جهان، ما نیاز به زمان بیشتر و صبر و حوصله داریم. ببینید جریان مصالحه در بریتانیا با جمهوری خواهان ایرلند شمالی بیش از ده سال را در برگرفت در فیلیپین نیم قرن است که مذاکرات صلح ادامه دارد اما هنوز نتیجه ای نمی دهد. در برخی کشورها از جمله کلمبیا 40 سال است که در کشمکش هستند. ما در افغانستان تنها 5 ماه می شود که کار می کنیم.
طی این مدت کوتاه تماس هایی با آقای حکمتیار و گروه های مولوی حقانی و شورای کویته گرفته شده است. آنان نیز محدودیت های زیادی دارند.خواهش شان این است که نام های شان افشا نشود زیرا حیات شان در خطر است.
اخیراًبا مجموعه ای از شورای کویته در ابوظبی دیداری داشتیم یک مطلب را صریحا گفتند وقتی به شما بپیوندیم آیا دوباره بندی نمی شویم آیا دوباره به گوانتانامو روان نمی کنند؟
هستند کسانی که صلح نمی خواهند اما اکثریت قریب به اتفاقشان طرفدار صلح هستند و می گویند ما عاشق صلح هستیم. می گفتند کسانی کی می خواستند به پروسۀ صلح بپیوندند مانند ملا برادر ملا عبیدالله و ملا عبدالرزاق همه دستگیر شدند. یک چیز دیگررا برایتان باید بگویم که تنها از طرف طالب ها نیستند دسته های استخباراتی کشورهای  مختلف باندهای مافیایی و ده ها جریانی است که در کشورمان بد امنی را می خواهند. به این اساس فکر می کنیم که قدم های مستحکم تری دراین زمینه برداشته شود.
در اخیر به شما نمایندگان ملت پیشنهاد دارم یک گروه مشترک مشورتی را از اعضای پارلمان تشکیل بدهیم و همه با هم در یک تفاهم ملی از روند صلح تلاش نماییم.حوادثی که رخ می دهد به عنوان پیراهن حضرت عثمان، یک تعداد علیه صلح و جریان صلح تبلیغ ننمایند. زیرا صلح نیاز تمام مردم افغانستان است.به تنهایی نه دولت و نه شورای عالی صلح کاری کرده می تواند.

همه مردم دست به دست هم بدهند به خاطر شفافیت تمام کارها گروه مشترک مشورتی داشته باشیم و این مسئله را یک جا پیش ببریم اما وقتی دیدیم که این پروسه دست آوردی نداشته باشد، یک جا و به دولت بگوییمم که مؤثر نیست بساط آن برچیده شود.
امروز ما دو راه داریم جنگ یا صلح ! من فکر می کنم که جنگ خواست هیچ کس نیست حتی کشورهای ائتلاف بین المللی به نام مبارزه با تروریزم جنگ داشتند، که دیگر مسئلۀ افغانستان از طریق جنگ حل نمی شود.
وقتی جامعۀ بین المللی جنگ را راه حل نمی بینند ما دیگر جز از تلاش های صلح که خیر همه در آن نهفته است کار دیگری کرده نمی توانیم؟ بیش از این وقت تان را نمی گیرم.

اقولو قولی هذا استغفرالله لی و لکم و لسائر المسلمین

خبرنامه جدید

سولې او پخلاینه

Peace Reconciliation Booklet Pashto Page 01

صلح و آشتی

Peace Reconciliation Booklet Dari Page 01