کمپاین زنان افغانستان برای آتش بس وصلح

به اشتراک بگذارید

زنان افغانستان در سراسر کشور صدای را بلند نموده اند که در آن ارزوی قلبی همه مردم افغانستان انعکاس یافته که همانا قطع فوری جنگ و برادرکشی و تلاش برای تأمین صلح و آرامی در کشور جنگ زده ما می باشد. این صدا صدای مادر وطن است که دیگر از جنگ و خونریزی خسته شده است و عدم اعتنا به آن بی حرمتی به خواست مردم افغانستان تلقی میگردد.

هدف عمده این کمپاین بلند نمودن اواز اکثریت خاموش جامعه است که سالها است رنج و درد خشونت را می کشند، عزیزان خود را از دست  میدهند و بار مشکل زنده گی را بدوش دارند و هر روز قربانی میدهند، ولی متأسفانه در محاسبات سیاسی و نظامی به رول و حتی خون شان وقعی گذاشته نمی شود.

ما به نماینده گی از همه زنان افغانستان از کار وزحمت کشی همه ی خواهران و برادرانی که در کمپاین زنان افغانستان برای صلح و آتش بس که توسط مجموعه از فعالین زنان مسلمان از سراسر افغانستان در سطح مرکز و ولایات سازمان دهی گردیده بود،  با ما داوطلبانه همکاری نموده اند، قلباً سپاسگذاری می نماییم.

زنان افغانستان با درک رسالت تاریخی شان بحیث نصف نفوس جامعه صدای خود را برای صلح پایدار و عادلانه و قطع جنگ و خونریزی همیشه بلند نموده است. ولی متأسفانه در جامعه ما کسانی هستند که به نقش زنان در امور اجتماعی، سیاسی و اقتصادی به دیده شک می نگرند و توانمندی انها را زیرسوال میبرند، خوشبختانه زنان افغان یکبار دیگر ثابت نمودند که انها توانمندی های بسیار والای را دارا می باشند و میتوانند از عهده هر کار مشکل به وجه احسن بدر ایند. در جریان کمپاین سراسری زنان افغانستان برای صلح و اتش بس که بتاریخ 1392 /10/25 آغاز گردیده بود و الی 1392 /12/10 ادامه داشت به اثبات رسید که زنان افغانستان میتوانند پروسه های پیچیده اجتماعی را بسیار خوب مدیریت و رهبری نمایند.

– این صدا تنها صدای زنان افغان نیست بلکه صدای اکثریت خاموش کشور است تا که در ان مرد و زن ، پیر و جوان شامل هستند و همه به یک صدا خواهان اند که که دیگر اطفال و پیرمردان ما در زیر آتش انفجار و انتحار و بمباردمان و شلیک توپ و تفنگ قربانی نشوند. مردم افغانستان مخصوصاً زنان افغان ارزو دارند تا رهبران دولتی، طالبان و دولت مردان کشور های منطقه و جهان به این صدا انسانی به دقت گوش فراه داده و نگذارند مسلمانان بیگناه به بهانه های مختلف قربانی سیاست های خود خواهانه و جاه طلبانه شوند.

-تجارب تلخ دهه نود نباید تکرار گردد، طالبان و رهبران سیاسی کشور از این  حوادث تاریخی باید درس عبرت گرفته و یکبار دیگر از خود بپرسند که چرا بعد از قربانی های بی شمار و شکست شوروی سابق ما به صلح و آرامش نرسیدیم.

 یک امر واضح است تا زمانیکه افغانها مشکل خود را خود بدون مداخله خارجی حل نه نمایند ما به صلح پایدار در کشور راه یافته نمیتوانیم . بناء به عوض اینکه بالای مذاکرات با خارجی ها تاکید شود، لازم است تا دولت و طالبان افغان برای حل مشکل کشور وارد مذاکرت مستقیم گردند تا افغانستان از طریق وحدت و اتفاق مردم به حاکمیت ملی و صلح پایدار برسد.

در این کمپاین که به هدف بلند نمودن صدای آتش بس و صلح راه اندازی شده بود، به تعداد بیش (100) نفر از فعالین زن با شهامت از سراسر کشور خانه به خانه رفته و صدای صلح را بلند نمودند، جا دارد که ما از همکاری همه نهاد های دولتی و غیر دولتی، جامعه مدنی، سازمان های اجتماعی، بزرگان و علمای کشور که در این راه خواهران خود را کمک نموده اند،خصوصاً از تمامی زنان که با امضاء و شصت خود به این پروسه یک قوت اجتماعی بخشیده است، صمیمانه سپاسگذاری نماییم.

پیام صدای زنان افغان برای آتش بس و صلح  توسط  ( بیشتر از دوصد هزار ) نفر از زنان افغانستان به نماینده گی از اکثریت خاموش ملت افغانستان امضاء گردیده و ما یقین داریم که تمام مردم افغانستان یک صدا در عقب این پیام و خواست انسانی استاده و از ان حمایت می نمایند.

کمیته هماهنگی کمپاین  صلح فیصله نموده که یک نقل  این پیام را به رییس جمهور افغانستان، نقل  دیگر ان را به رهبری تحریک طالبان و یک نقل آن به سرمنشی سازمان ملل متحد ارسال گردد.

ما توقع داریم تا همه به این صدا زنان افغانستان گوش فرا دهند و با اقدامات عملی خویش راه را برای اتش بس فوری و آغاز گفتگو های مستقیم برای قطع جنگ آغاز نمایند. ما از خواهران و برادران مسلمان خود در پاکستان نیز توقع داریم تا با صدای ما همصدا  گردند، زیرا انها نیز قربانی خشونت های جاری می باشند و بالای رهبری سیاسی و نظامی شان فشار وارد نمایند تا از سیاست های جنجال برانگیز که خشونت و افراطیت را بحیث یک پالیسی تقویه می نمایند دست بر دارند و با همکاری صادقانه شان با دولت افغانستان  این جنگ خانمانسوز را خاتمه دهند.

برادران و خواهران مسلمان ما با گذشت هر لحظه  فرصت نجات یک مسلمان را از دست میدهند، می بینیم که هر لحظه  خون یک مسلمان و یک افغان بی گناه بی مورد ریختانده می شود و به هدر میرود،  همه در برابر خدا و مردم افغانستان مسوولیت داریم.  توقع ما از بزرگان، افراد با نفوذ خصوصا علمای کرام کشور اینست تا با مردم را  در روشنایی قران کریم و سنت پیامبر بزرگوار اسلام (ص) به صلح که امر خیر است دعوت فرمایند،و این حقیقت را  به همه واضح سازند که در روز قیامت دست ملت به گریبان کسانی خواهد بود که به ریختاندن خون بی گناهان فتوا میدهند.

همچنان آیا رهبران سیاسی متوجه هستند که هر تصمیم شان به چه قیمت گزافی تمام میشود و آیا انها دست های خود را از آلوده شدن به خون بی گناهان پاک کرده میتوانند؟! زیرا آنها اند که باعث می گردد جوانان به کام مرگ فرستاده شود!! بیاید بجای توجیه کردن جنگ، برای اوردن صلح  و وفاق تلاش نماییم، تا به ازادی حقیقی رسیده و رضای پروردگار عالم را کمایی نماییم. ما که پیروان پیامبر بزگوار اسلام (ص) هستیم مسوولیت داریم در جنگ و صلح نیز از روش و سنت شان پیروی نماییم، برماست که صلح حدیبیه را که قرآنکریم آنر فتح مبین نامیده سرمشق خویش قرار دهیم تا به سعادت دنیوی و اخروی نایل شویم .

در اخیر ما از همه طرف های درگیر در خواست می نماییم تا اتش بس را اعلان  نموده و انرا بحیث قدم نخست به سوی صلح پایدار مراعات نمایند.با استفاده از اتش بس لازم است تا هر دو طرف هیئت های مذاکره کننده خود را اعلان نمایند تا مردم افغانستان مطمئن شوند که ادعای رهبران سیاسی دولتی و مخالفین در راه خدمت به مردم افغانستان واقعی و صادقانه بوده و در ان جای برای خود نمایی و اغفال وجود ندارد. صلح در کشور صرف با حرف و  شعارها بدست نمی آید بلکه تأمین صلح به عمل سریع و صادقانه نیاز دارد و باید همه درین مورد  فعالانه سهیم شوند.

Post a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.