زنان ازنظرپیامبراسلام صلی الله علیه وسلم

به اشتراک بگذارید

زنان قبل از اسلام نه تنها ازحقوق اولیۀ انسانی بهره ای نداشتند بلکه دربرخی جوامع، زنان پست به شمار می آمدند. درچنین روزگاری که زن ارزش واعتباری نداشت، پیامبراکرم صلی الله علیه وسلم مقام زن را درسطح یک انسان مستقل ودارای حقوق وشخصیت بالا بردند. پیامبر صلی الله علیه وسلم نسبت به زنان احترام خاصی قائل بودند ومرتبآ درباره محبت ومهربانی ومدارا به آنان سفارش میکردند . به زنان سلام میکردند ومکرر می فرمودند من ازدنیای شما سه چیز را دوست دارم وآنها عبارتند ازعطر، زن، نماز که نماز روشنی چشم من است. ناگفته پیداست که این سخن پیامبرصلی الله علیه وسلم به خاطرشهوت وغریزه نبوده بلکه آن حضرت با ایراد چنین سخنانی میخواستند زنان را که درنظراعراب موجودی بی ارزش بودند بزرگ جلوه دهند. بدین جهت زن را درردیف نمازکه امری عبادی ومقدس است قرارداده وبااین تغییر، زن را به بالاترین مقام ترقی دادند .

یکی ازهمسران پیامبرصلی الله علیه وسلم می گوید از رسول خدا صلی الله علیه وسلم شنیدم که میفرمود: بهترین مردان امت من کسی است که نسبت به همسرخود بهترین رفتار را داشته باشد و بهترین زنان امت من کسی است که نسبت به شوهرش بهترین کردار را داشته باشد. هرزنی که آبستن میشود،هرشب و روزی که بروی میگذرد برابر با هزار شهید اجر و پاداش دارد . بهترین زنان امت من زنی است که درآنچه معصیت نباشد رضای شوهر خود را بدست آورد و بهترین مردان امت من مردی است که باخانواده اش به لطف و مدارا زندگی کند .

چنین مردی هر روزی که براو بگذرد، اجر صد شهید را دارد. دراین هنگام عمر رضی الله عنه گفت: یا رسول الله! چگونه می شود زنی که رضایت شوهرش را بدست آورد اجرهزار شهید و مردی که باخانواده اش مدارا کند اجرصد شهید را داشته باشد؟ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: بدان که اجر زنان نزد خداوند بیش از مردان است. به خدا سوگند که ستم شوهر نسبت به زن بعد از شرک به خدا بزرگترین گناهان است. نسبت به رفتاربا زنان و یتیمان از خدا بترسید که خداوند به خاطر ایشان شما را موآخده میکند. هرکی به این دونیکی کند رحمت الهی نصیب او شود وهر که بدی نماید مورد خشم الهی واقع میشود.

پیامبر صلی الله علیه وسلم مراسم بیعت مستقلی برای زنان ترتیب دادند و حضوراجتماعی و سیاسی ومسؤولیت پذیری را به آنان آموزش دادند. پیامبرصلی الله علیه وسلم با عنایت واحترام به زن ،الگوی جامعۀ آن زمان را به سمت دیگری هدایت و تغییردادند و به مردان با عمل و گفتارخویش نشان دادند که زن نیز مانند آنها انسان است و شخصیت و حقوق او باید محترم شمرده شود.

پیامبربزرگواراسلام آنچنان برای مقام زن اهمیت قائل می شوند که به مردان می فرمایند بهترین شما کسی است که با خانواده اش رفتارنیک داشته باشد ومن ازهمه شما نسبت به خانواده ام خوش رفتار ترم.

این عباس از پیامبر گرامی روایت میکند که حضرت فرمودند: هرکس دختری داشته باشد و نسبت به اواهانتی روا ندارد وفرزند پسرش را براو ترجیح ندهد خداوند او را داخل جنت میکند و نیز میفرماید : هرکس که ازبازار، متاع و تحفه ای به خانه بیاورد اول به دختران بدهد و سپس به پسران. هرآن کس که دختران را شاد کند گویی که ازترس خدا گریسته است. یعنی همان تقرب وپاداش را دارد.

درحدیث دیگری از رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه وسلم ) روایت شده که فرموده است، جبرئیل همواره دربارۀ خانمان به من سفارش میکرد تا جایی که گمان می کردم برای شوهران اف گفتن به زنان جایزنیست. پیامبر( صلی الله علیه وسلم ) فرمودند: کسی که دختری داشته باشد واو را خوب تربیت نماید واز نظرعلم او را خوب تعلیم دهد و او را با احکام ومعارف اسلامی خوب آشنا نماید، چنین دختری مانع رسیدن آتش جهنم به پد رو مادر خود خواهد بود.

دراین مورد متاسفانه آن دیدگاهی که اسلام دارد، عمل نمی شود. یعنی اگرمقایسه کنیم که خانواده ها برخورد شان با پسرها تا دخترها چگونه است. آن دیدگاهی که اسلام دارد و آن برخوردی که اسلام دارد یکسان نیست. بیشتر شبیه به برداشتها وبرخوردهای جاهلانه است تا اسلامی. اگر این مسأله را به صورت ساده وقابل فهم گپ بزنیم می گوئیم دختر از جهاتی ازدیدگاه اسلام بر پسربرتری دارد، به خاطر این که ازنظر متون دینی در روایت می گوید که اگر زنی عروس میشود و ازدواج میکند، اولین نوزاد اگر دختر باشد اومبارکتر است. یعنی اگر دو تا خانمی را در نظربگیرید که فرزند به دنیا آورده اند وفرزندان اولشان را یکی دختر به دنیا آورده ودیگری پسر ازدیدگاه روایات اسلامی ان کسی که دختر به دنیا آورده است به تعبیر عوامانه قدمش مبارک تر است و نیک تر است و ارزشش بیشتر  است و بیشتر باید مورد تشویق قرار بگیرد به خاطراین که دختر به دنیا آورده .

چرا اسلام دختررا بر پسراز این جهات ترجیح داده ؟ مثلآ باز درروایت می گوید که پسرها نعمت هستند و دخترها رحمت. رحمت با نعمت فرق میکند، اگرکسی برای شما نعمت داده ازشما می پرسد که این نعمت را چه کارکردی ومواخذه و بازخواست میکند ولی در مورد رحمت که لطف ومهربانی وعطوفت است سوال نمیکند و این یک نوع امتیاز است. یا در برخورد های دیگر میگوید که شما اگراز بیرون وارد خانه می شوید فرض کنید هدیه آورده اید، اولین هدیه را که می دهید به بچه ها، به دختربدهید یعنی اولین برخورد با دختر باشد، فرض کنید شما یک پسر و دختر دوقلو دارید، وقتی که شما ازبیرون می آیید وسرراه شما می آیند، دختر مقدم تراست اگرهدیه می آورید اول برای دختربدهید. ازجهات مختلف، دختر دراسلام مورد توجه خاصی قرارگرفته و از نظرعلمی هم معلوم است، شما ببینید دخترها ازنظرتربیتی، تربیت پذیرتراند. یعنی اگریک خانواده ای خواسته باشد پسرش را یا دخترش را خوب تربیت بکند، نظربه ویژگیهای عاطفی، مهر و محبت و آن ظرافت روحی که دخترها دارند تربیت پذیر تر هستند. دربعد مثبت  که متاسفانه به همین ویژگیهای برتری که دارد آسیب پذیرترهم هست . نکات دیگری که خیلی زیربنایی است درمورد دختر، دراسلام دختراعتباروشخصیتش پنج سال جلوتر ازپسر است. یعنی شما یک پسر و دختر را درنظربگیرید می گوییم که اینها چه زمانی شخصیت دینی پیدا میکنند، دراسلام قبل ازآنکه به پسرشخصیت داده شود پنج سال جلوتر به دختر شخصیت دینی و شخصیت واعتبارداده میشود. مثلآ دختر وقتی که ۹سالش تمام شد و وارد ۱۰سالگی شد مکلف میشود یعنی شخصیت پیدا میکند و سفرحج برود، حج واجب میتواند انجام دهد و خیلی از برنامه هایش رسمیت پیدا بکند واین بدان معناست که دخترها یک ظرفیت وتوجه خاصی دارند وگذشته از آن، این که در اسلام به دختر بیشتر اهمیت داده دختر درجایگاه مادر قراردارد.

یعنی به این طریق، یک دختر مادردوم است. اگر مادرنباشد یک دختر می تواند نقش مادر را بازی کند درخانواده. درحالی که اگرپدرنباشد یک پسرخیلی کمتر و با مشکل می تواند نقش پدررا بازی کند و دخترها ازاین نظرجلوترند. یعنی دختررا میتوان گفت مادردوم درفقدان ونبود مادر. ولی پسررا نمی توان گفت که در فقدان پدر، پدر دوم باشد و نقش پدر را آن طوری که باید بازی  کند، بتواند بازی کند؛ ولی دختر این مهارت را دارد و از این نظر هم دخترها پیشرفته ترند .

این که چرا در خانواده ها دخترها تحقیرمیشوند، این یک فرهنگ جاهلانه ومتعصبانه است که جنبۀ غیرتهای بی جا و فرهنگ بی جا و بیشتر جنبه های اقتصادی دارد که از دیدگاه اسلام مورد قبول قرار ندارد.

پیامبر( صلی الله علیه وسلم ) باهمسران خویش با مهربانی وعطوفت وعدالت رفتارمی کردند. به ایشان به نظرمساوی می نگریستند و ترجیحی میانشان قائل نبودند. تندخویی های برخی ازهمسران خویش را تحمل میکردند وهیچ گونه خشونتی نسبت به آنها روا نمی داشتند. ایشان نسبت به دختران خویش نیز بسیاررئوف ومهربان بودند .

برگرفته ازکتاب ( د سولی ټکری )

Post a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.