بیانیۀ جلالتمآب رئیس شورای عالی صلح در روز جهانی جوانان

به اشتراک بگذارید

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العلمین والصلوة و السلام علی سید المرسلین و علی آله و اصحابه اجمعین!

حضار گرامی، مهمانان عزیز، جوانان ارجمند،

السلام و علیکم و رحمت الله و برکاته:

با آرزوی قبولی طاعات و عبادات تان در این ماه مبارک رمضان، ماه گشایش دروازه های رحمت الهی، این محفل دوستانه که به مناسبت 12 اگست، روز بین المللی  جوانان، برگزار گردیده است، می خواهم نکات چندی خدمت شما جوانان گرامی تقدیم نمایم.
مجمع عمومی سازمان ملل در سال 1999 میلادی، 12 گست را به عنوان روز بین المللی جوانان تصویب و پرداختن به موضوعات مرتبط به امور جوانان را یکی از اولویت های خود قرار داد.

جوانان عزیز!
ما متعلق به جهان سوم هستیم و کشور های جهان سوم، اکثراً دارای نفوس و جمعیتِ جوان هستند. با توجه به این که نفوس، يكي از عوامل تشكيل دهندهء قدرت و سرمایه ملي کشور ها است، چگونگی تعامل سازنده با این سرمایه و همچنان استفاده از این نیرو برای پیشرفت و توسعهء جامعه، از چالش های عمده در این کشور ها به شمار می آید.
بررسی ها نشان میدهد که کشور ما، یکی از جوانترین کشور ها از لحاظ نفوس است. این نفوس جوان، هم یک فرصت خوبی برای توسعه و پیشرفت این سرزمین است، و هم می تواند یک تهدید باشد.
نخستین موضوع مهمی را که میخواهم تذکر دهم، تبدیل کردن جوان ها به یک نیروی موثر، کار آمد و فعال از طریق آموزش، بر اساس نیاز های جامعهء ما است. فراموش نکنیم که بی توجهی به این مسأله سرمایه انسانی ما را که بزرگترین ثروت ملی است به هدر می دهد.
جوان بودنِ نفوسِ یک کشور، در ذات خودش یک مزیت است زیرا نفوس جوان، پرانرژي،  پويا  و دارای توانایی بالقوه و بالفعل برای كار كردن است، و به توسعه اقتصادی کشور کمک می کند، مشروط به این که این نیروی جوان، از كيفيت نفوس برخوردار باشد و بی توجهی به کیفیت نفوس می تواند منشأ بي ثباتي در جامعه گردد.
شاخص کیفیت نفوس همانا سواد،  مهارت،  کار آیی و فعال بودن در جامعه است که از آن در بازار کار و فعالیتِ زندگی، بهرهء لازم برده می شود، و در جامعه ای به این شاخص دست می یابیم که درگـیر جنـگ و منازعه نـبــاشــد.
جوانان عزیز!
افغانستان بیش از سه دهه است که در وضعیت جنگ و تشنج به سر می برد. در این مدت برای پرورش درست و امروزین  نسل جوان، که سرمایه اصلی جامعه است، توجه چندانی نشده است.
یکی از دلایل تأکید ما بر صلح و پایان دادن به جنگ همین است که بتوانیم با تبدیل کردن نیروی جوان از یک سرمایهء راکد  و غیر قابل اســتــفـاده به یک نیروی فعال و کار آمد در جهت توســعه و پیشرفت کشور استفاده کنیم.
اگر ما امروز به امنیت و بازگرداندن صلح توجه نکنیم فـردا یک نسل محرومی بزرگ می شود که از دانش و مهارت زندگی در دنیای امروز برخوردار نخواهد بود. این نسل محروم هم بار دوش جامعه خواهد بود و هم می تواند عاملی برای تداوم خشونت در کشور باشد. این یگانه پیامد جنگ نیست، بلکه جنگ عملاً از زندگی جوانان در همه ی عرصه ها قربانی می گیرد.
شما به این موضوع دقت کنید که در یک طرف، نسل جوان ما برای مقـابله با دشمن و حفظ حاکمیت ملی و در راستای تأمین امنیت   درصفوف ارتش و پولیس ملی قربانی می دهند.
در جانب دیگر نیز، متأسفانه، جوانانِ دیگری هستند  که به دلالیل مختلف و در نتیجهء عدم آگاهی، قربانی دسایس دشمن شــده  و از آن ها استفادهء ابزاری صورت می گیرد. چنانچه به همه گان روشن است دشمن از جوانانی  اسـتفـاده می کند که از سـطح  سواد  دانـش و آگاهـی ابتدایی محروم اند.
اما وقتی جوان ها  به عنوان سرمایهء  بزرگ انسانی جوامع  پرورش درست می یابند و یا مجال ظهور و نشان دادن ظرفیت و توانایی های شان مساعد می گردد  دیده می شود که چطور در راستای توسعه و پیشرفت مؤثر واقع می شوند. شما به همین مسابقات المپیک لندن توجه کنید.
طی ده سال اخیر، یک امنیت نسبی و شکننده در کشور حاکم است. در چنین فضایی برخی جوانان ما توانستند که در جهت مثبت پرورش یابنــد و یک تصویر بهتری از افغانستان در اذهان جهانی انعکاس دهند.
پیروزی جوان عزیز کشور مان روح الله نیکپا مثال زنده این مدعا است. لازم میدانم که در این جا از تمام اعضای تیم اولمپیک افغانستان ابراز سپاس کنم، پیروزی روح الله نیکپا،  ورزشکار پر افتخار کشور مان را به همهء مردم افغانستان تبریک میگویم. واقعاً پیروزی نیکپا و مقاومت نثار احمد بهاوی در مسابقات اولمپیک لندن مایه  افتخار همهء ما افغانها شده است.
مهمانان گرامی،
در یک افغانستان درگیر جنگ و خشونت، مجالی برای پرورش و ظهور نیکپا، بهاوی و امثال آن ها در میدان های بزرگ ورزشی مساعد نخواهد بود که از افغانستان نمایندگی کنند، و برای آن افتخار کسب کنند.
من در اینجا لازم می بینم یک نکته ی دیگر را نیز تذکر دهم. متأسفانه در کشور ما تمرکز جوانان بر مسایل اخـتلافـی بیشتر است تا بر مسایل که منجر به وحدت ملی شود. زمان زیاد نداریم که به علت و عوامل این مسئله بپردازیم،  اما یاد آور می شوم، که دولت در این مورد نیز مسؤولیت بسا بزرگی دارد.
در جوامعی که مؤلفه های وحدت ملی به صورتی، آسیب پذیر می شوند و احساس می شود که نقاط اخـتلافـی بیشتری در ذهنیت عامه جا گرفته است، از مکلفیت های دولت است  که برای این مشکل چاره ی بجوید.
شما می بینید که در مورد مسابقات و پیروزی ورزشکاران ما همهء مردم افغانستان احساسات مشترک و یکسان نشان می دهند، این یک ارزش  و یک راه جدید برای پیوند است.
هر آن کس که افتخار مشترک برای همه ی مردم افغانستان خلق کند، راه جدیدِ برای تقویت روحیهء وحدت ملی به وجود آورده است. در عرصه های دیگری مثل علم ، تکنولوژی، هنر و ادبیات نیز زمینهء  تمرکز بر نقاط  مشترک  وجود  دارند، و مهم این است که شناسایی و پرورش داده شوند.
امنیت در کشور، برای ما افتخاراتی می بخشد که می تواند، حتا سبب همبستگی و وحدت بیشتر گردند. امروز اگر تیم ملی فوتبال و یا تیم ملی کرکت ما، سبب همدلی بیشتر مردم ما می شوند، این ها نتیجهء همین وضعیت نیم بند صلح آمیز است که نیاز به تقویت و استحکام دارد.
برادران و خواهران!
دومین موردی را که میخواهم تذکر دهم، ضرورت رسیدگی به نیاز ها و خواست های معقول و درست جوانان است. متأسفانه طی ده سال گذشته، به نیاز ها و مشکلات جوانان، به گونه ی ریشه ای فکر نشده و به همین دلیل نا امیدی اجتماعی در میان نسل جوان ما به شدت در حال افزایش است.
شما هم باید متوجه شده  باشید که به خاطر همین “نا امیدی اجتماعی”،  ما هنوز هم در رأس کشور هایی قرار داریم که بخشی از نیروی انسانی اش به فکر مهاجرت و فرار است.
همچنان نبود برنامه ريزي مناسب جهت برخورد  شايسته  و مطلوب با خواست ها و نیاز های معقول و درست نفوس جوانِ یک جامعه، كشور را با مشكلاتي متـعدد از جمله افزايش  جرم و  جنايت مواجه  خواهد  ساخت.
با توجه به این که هنوز هم  افغانستان  تولید کننده  بزرگ  مواد مخدر جهان است، و بیـکاری نیزدر این کـشور بیـداد می کند، اگر دولت در راستای برخوردِ درست با مشکلات و مسایل جوانان بی توجهی کند،  ما شاهد گسترش بیشتر اعتیاد در کشور خواهیم بود.
همین اکنون، بر اساس آماری که دولت ارائه می کند، بیش از یک ملیون انسان این کشور که بیشتر آن ها را جوانان تشکیل می دهند، به مواد مخدر معتاد شده اند.
سومین چیزی را که می خواهم به آن اشاره کنم، موضوع مشارکت جوانان است.
شعار امسال سازمان ملل برای بزرگداشت از روز جهانی جوانان  ساختن جهـان بهتر،  با مشارکت جوانان  است  واقعیت امر نیز همین است که اگر جوانان شریک تصمیم گیری ها نباشند  به یقین برنامه هایی که  امروز ما  برای فردا ها،  روی دست می گیریم،  نمی توانند موثر باشنـد.
ما نباید فراموش کنیم که در همهء تحولات اجتماعی و سیاسی  گذشته، نسل جوان این کشور، حضور فعال و هـدفمنـد داشته است. جهاد و مقاومت مردم افغانستان با نقشی پررنگ جوانان به پیروزی رسید،  و رهبرانی که در این راه جان شان را فدا کردند و یا آن هایی که امروز درمیان ما و شما هسـتند، در اوج جوانی شان، این قیام  و رستاخیز مردمی را با هـدف یک افغانستان آزاد، مرفه و توســعه یافــته رهبری کردند.
امروز نیز بـدون مشارکت فعال جوانان، نمی توانیم به اهـداف بزرگ ملی مان که توسعه و پیشرفت جامعه است، دست یابــیم.
برادران و خواهران!
با توجه به این که من، در شورای عالی صلح خود را نماینده شما جوان ها و خواست های تان می دانم انتظار من ازشما این است که نه تنها از روند صلح حمایت کنید بلکه با مشارکت تان در این پروسه،  به آن قوت بیشتر ببخشید.
روند صلح در افغانستان به حمایت گسترده شما جوانان نیاز دارد و مشارکت و بسیج عمومی شما در این راستا راه رسیدن به صلحی است،  که هم عادلانه باشد و هم فردای روشن این سرزمین را تضمین کند.
حرفی را که بار ها گفته ام باز هم تکرار  می کنم که برخی ها، سود شان را  در منازعه می بینند، و به همین دلیل، با تحریک احساسات مختلف قومی، سمتی، زبانی و مذهبی در میان جوان ها، می خواهند چرخهء خشونت را در جامعه همچنان در حال حرکت و گردش نگه دارند.
سود این وضعیت، فقط برای آن هایی است که به قول معروف، آب را گل آلــود می کنند تا ماهی مراد بگیرند.
اما سود جوانان  در یک فضای صلح آمیز و با ثبات در کشور میتواند تضمین گردد،  در چنین فضایی جوانان خوب تربیه و آموزش می بینند و به یک نیروی خلاق، فعال و کار آمد تبدیل می شوند.
به تعبیر رهبر فقید جهاد، مقاومت و شهید صلح، نبـاید فـریب اغـواگـری جنگ افـروزان را بخوریم؛ زیرا در صلح هیچـگاه ما و شـما بازنده نخواهیم بود، این جنگ است که همهء فرصت ها را می گیرد و یک کشور ویران را به میراث می گذارد.
شاید کم تر کشوری باشد که رسانه هایش  به اندازه افغانستان در دست نسل جوان باشد. رسانه در هر کشوری ذهنیت عامه را می سازد و به این ترتیب در افغانستان ذهنیت عامه در دست شما جوانان است. پس به همین اندازه هم مسوولیت شما جوانانی که با ذهنیت عامه کار می کنید، بیشتر است.
واقعیت این است که شما می توانید با کار روی ذهن مردم، نیروهای انسانی این سرزمین را در مسیر درست قرار دهید و به روند صلح، ثبات و توسعه کمک کنید. نباید فراموش کرد زیان اشتباه  و بی توجهی  شما  نیز در این عرصه جبران نا پذیر است،  و باید محتاط  باشیـد.
شما به کشور هایی که به نحوی درگیر منازعه و جنگ اند، توجه کنید، در این کشور ها قربانیان اصلی جوانان اند. سومالیا، فلسطین، سوریه و هر جای دیگر که آتش جنگ شعله ور میشود، اولین قربانیان، جوانان اند.
در اینجا قابل تذکر میدانم که از میانمار یاد کنم. در این شب و روز ماه مبارک رمضان، مسلمانان میانمار مورد ظلم و ستم دولت و گروه های افراطی قرار میگیرند.
با توجه به این که امروز، روز جهانی جوانان است به عنوان انسان هایی که تجربه های تلخی از جنگ و خشونت داریم  و صلح، نخستین و مهمترین  هدف ما است،  توقع داریم که سازمان ملل برای پایان دادن  به این منازعات که قربانیان اصلی اش جوان ها اند، توجه جدی کند.
در اخیر موضوعی دیگری را که می خواهم به آن اشاره کنم ، سفر به جمهوری اسلامی پاکستان است. این موضوع،  در این روز ها در رسانه ها بحث های را بر انگیخته است.
واقعیت قضیه این است که به دلیل انجام بعضی اموری که اینجا پیش آمد و بعضی هماهنگی های که باید صورت می گرفت، این سفر به تعویق افتاد.
شما می دانیـد که شورای عالی صلح ، به اساس برنامه و آجندای روشن با طرفهای مختلف که در قضایای افغانستان تاثیر گذار اند، وارد گفتگو و مذاکره می شود.
بحث ما در مورد کشور اسلامی  پاکستان هم همینگونه است،  و ما تلاش می کنیم که از زمینه های موجود در پاکستان،  برای صلح در افغانستان استفاده شود،  و در این موارد ما حرف  روشن برای مردم افغانستان داشته باشیم.
و السلام علیکم ورحمته الله و برکاته

Post a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.