با پیوستنم به پروســۀ صلح، اكنـون با سربلندی در بین مردم خود زندگی میكنم

به اشتراک بگذارید

ملا محی الدین یكی از مخالفین اسبق دولت در ولایت فاریاب میباشد كه اخیراً با درك حقانیت دولت اسلامی افغانستان با ۱۳ نفر از افراد مسلح و اسلحۀ دست داشته خویش به پروسۀ صلح پیوسته است. وی مردی شجاع و با احساس است كه آگاهانه راه صلح را انتخاب كرده است.

در رابطه به انگیزۀ پیوستنش با پروسۀ صلح، صحبت هایی را با موصوف انجام داده ام که توجه تان را به آن معطوف میدارم:

سوال : محترم ملا محی الدین لطفاً در مورد خود معلومات بدهید و بگویید كه علت مخالفت شما با دولت چه بود؟

جواب : من باشنده قریۀ قلعۀ ولی مربوط ولسوالی غورماچ ولایت فاریاب میباشم واكنون نیز درهمان زاد گاه پدری خود زندگی میكنم. در مورد علت مخالفت خود با دولت باید بگویم که بنا بر تبلیغات ضد دولتی مخالفین كه گویا خارجی ها افغانستان را اشغال كرده اند وجنگ علیه خارجی ها و دولت روا میباشد از یك طرف و فقر و بیكاری از طرف دیگر، نا آگاهانه به صفوف آنها پیوستم و اصلآ فرق بین خوب و خراب را كرده نمیتوانستم. در صف طالبان بسیار به تكلیف بودم، به ناچار هر امر آنها را قبول میكردم و زندگی من روز بروز خراب ترمیشد. مادر و یا اولاد هایم اگر مریض میشدند به شهر برده نمیتوانستم. ازاین بابت بسیار رنج میبردم. همچنان سران مخالفین به ما دستور میدادند كه نگذارید سرك حلقوی از میمنه به طرف هرات ادامه پیدا كند. اول این كار را خوب و جهاد فكرمیكردم، بعد از چند سال فكركردم كه آبادی سرك به نفع ما است نه به نقص ما؛ زیرا اگر سرك قیر باشد مردم ما میتوانند كار های تجارتی خود را بخوبی انجام دهند و یا مریض های خود را میتوانند به شفاخانه های هر شهر كه نزدیك باشد ببرند زیرا اكثر مریض ها در راه فوت میشدند. همین دلایل مرا متوجه پلانهای شوم دشمنان ساخت و بالاخره پس از سپری نمودن چند سال با مخالفین، به كمك بعضی از دوستان كه مرا رهنمایی میكردند دانستم كه مشكل افغانستان مشكل داخلی نیست بلكه مداخلۀ دشمنان خارجی به خصوص حلقات خاص كشورهای همسایه مانند پاكستان و ایران است که باعث میشود افغانها علیه همدیگر به نام های طالب و دولتی بجنگند و دانستم كه دیگر جنگ و برادركشی از یك طرف روا نیست و از طرف دیگر كشتن مسلمان توسط مسلمان باعث میشود كه مورد قهر خداوند (ج) قرارگرفته و سزاوار عذاب الهی شوم. به همین سبب از آنها جدا شدم و به پروسۀ صلح پیوستم.

سوال : شما بعد از درك حقیقت و بیهوده بودن جنگ چطور توانستید با پروسۀ صلح یکجا شوید ؟

جواب : من به همكاری یكی ا ز دوستانم كه مرا در این بخش رهنمایی و تشویق كرده بود از وی كمك خواستم تا زمینۀ پیوستنم را مهیا سازد و همان دوست بنده، كمیتۀ صلح را برایم معرفی كرد و با پروسۀ صلح یکجا شدم. من از رهنمایی همان دوست خود بسیار شكر گزار میباشم ورنه خدا میداند كه چه بلایی بر سرمن وهمراهانم می آمد .

سوال: بعد از پیوستن تان با پروسۀ صلح كدام خدمات برای شما تاكنون از طریق کمیتۀ صلح ارایه شده است ؟

جواب: زمانیكه من با افراد خود با پروسۀ صلح یکجا شدم برای ما بسته های كمكی را توزیع كردند. بعداً برای مدت سه ماه برای من ماهانه مبلغ ده هزار افغانی و برای افراد من مبلغ ۵۰۰۰ افغانی پول نقد كمك كردند. این كار باعث شد كه ما یك اندازه مشكلات خود را رفع نماییم. بعد از آن من و افرادم مدت شش ماه كورس آموزش (نجاری و سامان آلات برقی) را خواندیم كه مصرف شباروزی ما به مدت شش ماه از طریق برنامۀ صلح پرداخته میشد. اكنون هریك ما درین بخش ها مسلکی شده ایم و میتوانیم مشكلات خود را حل نماییم. ما از كمیتۀ صلح فاریاب تشكرمیكنیم كه به ما زمینۀ كار را مهیا ساخته است.

علاوه براین پرو‍‍ژۀ ۲۵۰۰۰ دالری را که برای جغل اندازی ۴ كیلومتر سرك در مربوطات قلعۀ ولی ولسوالی غورماچ به کمیتۀ صلح پیشنهاد كرده بودیم منظور شده و اكنون به تعداد ۳۲ نفر پیوست شده ها و اقارب شان درین پروژه شامل كار میباشند. كا ر آن عنقریب تكمیل و به بهره برداری سپرده میشود که از این پروژه هزاران نفر مستفید شده میتوانند.

پروژۀ دوم كه هم اكنون از طریق وزارت فواید عامه برای ما داده شده است درآن ۴۲ نفر پیوسته شده ها با پروسۀ صلح و اقارب شان شامل كار میباشند كه در بخش حفظ و مراقبت سرك های ولسوالی غورماچ كار و فعالیت میكنند و چون سرك عمومی و حلقوی میمنه – هرات است، از آن تمام مردم افغانستان مستفید شده میتوانند.

سوال : در مورد وضعیت زندگی شخصی خود چیزی بگویید؟

جواب : به فضل خداوند اكنون با سربلندی و بدون ترس و هراس در بین مردم خود زندگی میكنم، هم در بین قوم و هم در دولت اعتبار خوبی دارم. فامیلم نیز بسیار از من خوش است كه بدون جنگ زندگی میكنم و فقط در فكر آیندۀ خود، فامیل خود و تربیۀ اولاد های خود هستم. از لحاظ اقتصادی نیز به فضل و احسان الله (ج) بهتر شده ایم. زمینۀ خوب كاریابی برای خودم و اقاربم مرا روحآ آرام و آسوده خاطر ساخته و اكثر جوانان قریۀ ما از جمله اقارب بنده مصروف كار در پروژه ها میباشند. دیگر نمیخواهم در قریه ها و ولسوالی های ما جنگ باشد، ما میخواهیم بعد از این بخاطر آبادی قریه و ولسوالی های خود كوشش كنیم. ما به درگاه خداوند (ج) همیشه دعا میكنیم كه در وطن ما یك صلح و آرامی دایمی را بیاورد.

سوال : توقع شما از دولت و كمیتۀ صلح ولایتی فاریاب چیست ؟

جواب : از كمیتۀ صلح ولایتی و مقام ولایت فاریاب خواهشمندیم كه به ولسوالی غورماچ توجه بیشتر صورت گیرد؛ زیرا كلینیك مجهز نداریم، كانال های آب خشك شده، حوض های صحرایی كه از آن رمه های گوسفندان مردم آب می نوشیدند تخریب شده، مكتب وجود ندارد، آب آشامیدنی صحی وجود ندارد. چون در ولسوالی های همجوار غورماچ به مالداران و دهقانان كمك میشود، مردم این ولسوالی نیز به كمك ضرورت دارند. امنیت ولسوالی غورماچ بسیار خوب است و اگر كار سرك حلقوی شروع شود، مشكل بیكاری جوانان حل و پیوستن آنان با مخالفین كم میشود.

سوال : شما منحیث یك وطندوست در زمینۀ صلح چه وظایفی را به عهده دارید؟

جواب: من از طریق كمیتۀ صلح ولایتی فاریاب دربخش حل منازعات قومی فعالیت هایی را انجام داده ام؛ مثلاٌ یكی از كارمندان دفتر شبكۀ مخابراتی اریبا كه توسط طالبان اختتاف شده بود به كمك و میانجیگری من و بزرگان محل رها شد. برادر خود را برای ادامۀ مكتب تشویق کردم برادر بزرگم كه ازاین دنیا رحلت كرده است یتیمان او را نیز شامل مكتب ساختم و سرپرستی آنها را من بعهده دارم و شكرخدا را بجا می آورم كه از سرگردانی و برادركشی نجات یافتم.

 

Post a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.